Ben öldüm.
12 yıl önce öldüm.
19 yaşındaydım.
Lise son sınıfta, öldüm.
MERHUM SEONG HAE-SEONG
Hae-seong,
bu fotoğrafın çekildiği zamanı hatırlıyor musun?
Niye gelmiyor?
Hae-seong, aptal!
Çabuk gel.
- Tamam. - Çabuk ol.
Gel.
CHUNGHO LİSESİ
Jung-won.
Saçım nasıl görünüyor?
Yıllık fotoğrafı için biraz ciddiyetsiz görünmüyor musun?
Bu salakça.
Niye? Belimin altı fotoğrafta görünmeyecek.
Sadece gövdem görünecek.
Yıllık fotoğrafları nesilden nesle aktarılır.
Bu kılıkla hatırlanmak mı istiyorsun?
Ne varmış kılığımda? Söylesene.
Anlatmaya kalkarsam vaktimiz yetmez.
Ne?
Eğil.
Anladım.
Şimdi nasıl oldu?
Hareket etme.
Ne oldu?
Makyaj mı yaptın?
Benim de yıllık fotoğrafı çektirmem gerek.
Ne kadar çirkin.
Kes şunu.
Gözlerini kapat.
İstemiyorum.
Sana güzellikle söylüyorken kapat.
Pekâlâ.
Jung Jung-won! Hae-seong!
Tanrım, ne büyük bir öpüşme. Bu +18 bir öpüşmeydi.
Kesinlikle +18 bir öpüşmeydi.
Bunu seyredemeyiz.
Jung-won, kamera orada. Bizim düğün fotoğraflarımızı çeksen ya?
Duydum ki bugünlerde çıplak çekiyorlarmış.
Tamamen çıplak.
Ne dediğine dikkat et.
- Tamam, peki. - Öldüreceğim seni.
Eminim Ho-bang asla büyümeyecek.
Baksana Hae-seong. Sonuncu sensin. Çabuk gel.
Anladım. Geliyorum.
Baksana, sınıf başkanı. En son birlikte fotoğraf çektirelim.
Tabii Jin-ju. Çabuk ol Hae-seong.
Tamam.
Fotoğraf çekilirken kameraya dik dik bakma.
Kötü çıkarsın.
Baksana,
şu an iyi görünüyor muyum?
- Kaybol. - Eyvah.
Tamam. Geri geleceğim. Fotoğrafım için hazırım.
Düz otur.
- Direkt kameraya bak. - Tamam.
Çok aptal. Niye tedirgin oluyor ki?
Baksana, biraz rahatlamaya çalış.
- Benim için gül. - Tamam.
Senin sorunun nedir?
Gülümse. Kendin ol ve gülümse.
Tamam.
Haydi ama. Biraz gül. Gülümse.
Kendin ol, tamam mı?
Birazcık gülümsemeye çalış.
Hae-seong, aptal.
Zaman akıp gidiyor, değil mi?
12 yıl anlamadan geçti.
Ben 31 yaşıma bastım.
Mahallemdeki küçük bir anaokulu çocuğu
bana "Hanımefendi" dedi.
Bugün hava sıcaktan kaynıyor.
Ne kadar ferahlatıcı.
Hae-seong.
Kaç çocuk yapmak istiyorsun?
Emin değilim.
Bir, belki iki. İki ya da üç?
Beş çocuk yapacağım.
Büyük, canlı bir aile istiyorum.
Dinle.
Sence de beş fazla değil mi?
Beş çocuk yapmak çok çaba ister, biliyorsun, değil mi?
Dinle Jung-won.
Bu yüzden sınıf arkadaşlarımız senin ahlaksız olduğunu söylüyor.
Edepsiz olduğum için mi?
Bunda yanlış bir şey yok.
Kendine çeki düzen verecek misin?
Beni utandırıyorsun.
Beş çocuğa bakabilmek için çok çalışmamız gerektiğini söylüyordum.
Sen ne sandın? Seni edepsiz.
Yüzün pancar kırmızısı oldu.
Bak.
Öyle demek istemedim.
Yüzüme karşı yalan söyleme.
Niye kekeliyorsun?
Tanrım, sen çok edepsizsin.
Onu düşünüyordun, değil mi?
Hayır dedim ya.
Yalan söyleme. Öyle, biliyorum.
Hayır, öyle değil.
Öyleyse ne düşünüyordun?
Neler oluyor sana? Hey, düşeceğim.
Onu düşünüyordun.
- Hayır dedim. - Her neyse.
- Tanrım, senin neyin var? - Sen yoldan çıkmışsın.
Vay canına.
Bu benim gençliğimdi.
Hiç güzel anım yok mu?
Niye hep böyle kötü anılar geliyor aklıma?
Bu yüzden hep kaybediyorum.
Şimdi Seul'e dönmem gerek.
Ben...
Olamaz.
Tanrım. Aptal çanta.
Yeterince iyi eğitimli olmadığım için utanıyorum.
Durumu iyice kötüleştirmek zorunda mısın?
O da ne?
Çok güzel.
- Hey, şuna baksana. - Ne?
İşte, oradaki şey.
- Niye? Nedir o? - Gel, gidip bakalım.
Neler oluyor?
Millet, gökyüzünde çok güzel bir şey var. Çabuk, gelin bakın.
- Muhteşem. - Çabuk olun.
- Nedir o? - Nedir o?
Haydi, gidelim. Ben de görmek istiyorum.
Baksanıza, çok havalı.
- Tanrım. - O da ne?
Ne güzel uyumuşum.
Nedir bu?
Ne oldu?
Niye çatıda uyumuşum ki?
Tanrım. O da ne?
- Nedir o? - Tanrım, çok iyi.
- Vay canına. - Şahane.
- Çok havalı. - Bu ne böyle?
Bulut mu? Nedir o?
Uçaktan çıkmıyor mu o?
Baksana, uçak yok ki.
- Baksana. - Ne?
O da kim?
Hangi okulun üniforması o?
Siz kimsiniz?
SEONG HAE-SEONG CHUNGHO LİSESİ
Logoda okulumuzun adı yazıyor.
Bu benim okulumun logosu.
Bu benim okul üniformam değil ama.
Baksana.
Burada ne arıyorsun ve niye logomuzu takıyorsun?
Şüpheli görünüyorsun.
Buraya gelsene.
Buraya gel dedim.
Neler oluyor?
Burada neler oluyor böyle?
Bu nasıl oldu?
Jung-won.
Baksanıza, o çocuk.
- Sen o çatıdaki kişisin. - Niye buradasın?
Oturun, çocuklar.
Kimsin sen?
Efendim.
Şey, ben...
Bu bizim eski üniformamız.
On yıl öncesinden. Nereden buldun bunu?
Dinle! O eski üniformayı giyemezsin.
Çocuklar, sizin sınıfınızdan mı o?
- Hayır, değil. - Hayır, değil.
14 HAZİRAN 2017, HAVA AÇIK
Neler oluyor böyle?
2017 mi?
HAZİRAN 2017
2005 olmalı.
Nasıl 12 yıl geçmiş olabilir?
Büyükannem ve diğerlerine ne oldu?
Hae-seong.
Lütfen indirin beni beyefendi.
Çok üzgünüm beyefendi. İnmem gerek.
Biraz acil bir durum. Lütfen indirin beni.
Aklımı kaçırıyorum. Gerçekten öyle.
Nasıl burada olsun ki? Öldü o.
Olamaz! Çantam!
Buna inanamıyorum.
Tanrım.
Hay aksi.
Benim neyim var böyle?
Niye evimde böyle şeyler var?
Büyükanne.
Seong Yeong-in. Seong Hae-cheol.
Büyükanne.
Gelsene içeri.
Hae-seong, gel.
- Haydi. - Buraya gel.
Çabuk ol.
- Çabuk gel. - Büyükanne...
Sen de kimsin?
Merhaba.
Ben eskiden burada yaşıyordum.
Büyükannem ve dört kardeşimin nereye gittiğini biliyor musunuz?
Sen. Sen o pisliksin, değil mi?
Anlayamadım?
Ne yapıyorsunuz? Hayır, değilim.
Bu kez ne çaldın?
- Hayır. - Pislik.
- Hiçbir şey çalmadım. - Ne çaldın?
Hiçbir şey çalmadım.
Haydi, karakola gidiyoruz. Hırsız seni!
- Benimle karakola gel. - Ben hırsız değilim!
- İyi misin? - Bana yaklaşma.
Üzgünüm. Bir şey oldu mu?
Git buradan. Git!
Üzgünüm.
Sebeplerim vardı.
Bu arada, bu eve ne zaman taşındınız?
MERHUM SEONG HAE-SEONG
Jung-won bu yıl da gelmedi.
Hey, sınıf başkanı. Onunla görüşmüyor musun?
Ne yapıyor bu aralar?
Bilmiyorum. Telefonu bile yok bende.
Hiçbirimiz ondan haber alamıyoruz.
Tanrım, arkadaşlarına karşı çok vefasız.
Ne hain ama.
Ho-bang, öyle düşünsen bile
bunu Hae-seong'un önünde söyleme.
Arkamı dönüp mü söyleyeyim?
Mezarlığa böyle mi geldin? Bu ne? Bluz mu?
- Sana ne? - Omuzlarını ört.
Niye bana sataşıyorsun?
Kıyafetim yok çünkü yeterince para kazanmıyorum.
Dırdır edeceksen bana bir giysi al.
- Giysi mi? - Üzerimdeki güzel.
Nasıl hemen kavga edebiliyorsunuz? Buluşalı daha on dakika oldu.
Siz ruh eşisiniz.
- Kes şunu. - Bizim bahtımız kara.
Siz önceki hayatınızda evli miydiniz?
Çiftler bir sonraki hayatlarında düşman olur.
Ne? Çift mi? Şu ettiği lafa bak.
Çeneni kapatmak için boğazına vurmam gerekebilir.
Tamam, peki. Vur öyleyse. Yap.
- Yap. - Tanrım, çok sinir bozucusun.
Kendimi tutuyorum. Burada yapmayalım.
Kendini mi tutuyorsun? Haydi. Vur bana.
Tanrım, çok sinir bozucu! Tae-hun!
- Tae-hum, bir şey yapar mısın? - Vur bana.
Tanrım, sessiz olun!
Hae-seong, biz hâlâ çocuğuz.
Haydi, gidelim.
Bunların hepsi senin yüzünden.
Tanrım, yeter!
Delirmiş bu.
Hiçbir şey çalmasan bile
suç işledin çünkü hırsızlık niyetiyle eve girmişsin.
Okul üniformanla eve girmişsin. Çok cesursun.
SEONG HAE-SEONG CHUNGHO LİSESİ
"Seong Hae-seong" mu?
Evet.
Doğum tarihin nedir?
1987, Haziran...
Bekle. Ne? 1987 doğumlu musun?
- Evet. - Öyleysen
31 yaşında olmalısın? Bunu şaka mı sanıyorsun?
Gerçek doğum tarihini söyle.
Alnına 20 dikiş atıldı.
Kanama ve ikincil enfeksiyona dikkat et.
Mutlaka antibiyotik al.
Teşekkürler.
Ben 1990'da doğdum.
1987'de doğsaydın...
Böyle bir şaka yapmak için çok gençsin.
Bakalım karakolda da aynısını diyebilecek misin?
CHUNGHO POLİS KARAKOLU
Seong Hae-seong.
Gerçek ismin bu, değil mi?
Evet.
Benim için birilerini bulabilir misiniz?
Moonbok-dong'daki evde, 72-3 numarada eskiden yaşayan kişileri.
Kes sesini.
Yalvarıyorum size. Lütfen bulun onları.
Önce doğum tarihini söyle bana.
14 Haziran 1987.
1987 mi?
Böyle mi olsun istiyorsun yani?
Peki. Niye 14 Haziran? Bugün 14 Haziran diye mi?
Anladım. Sonuna kadar devam edeceksin.
Doğum tarihin yanlış çıkarsa
haneye tecavüz suçuna, polise mukavemeti de ekleyeceğim.
Tamam mı? Bak.
Ne? "İsim, Seong Hae-seong."
İSİM: SEONG HAE-SEONG
Cidden sensin bu.
Yüzüme bak.
"İsim, Seong Hae-seong."
"Doğum tarihi, 14 Haziran 1987."
Tanrım, çok genç gösteriyorsun.
14 HAZİRAN 2005'TE ÖLDÜ
Ne?
Öldü mü?
Kimliğimi doğruladıysanız lütfen ailemi bulun.
Burada kalın. Birkaç şeye daha bakmam gerek.
Beyefendi.
Vay canına.
Memur Park, senin mesain bitmedi mi?
Efendim, ben de sizi görmeye geliyordum.
Nede? Ne oldu?
Bayım, kimlik kontrolünde bir çeşit
hata olma olasılığı nedir?
Hata mı? Yok denecek kadar az. Niye soruyorsun?
Haneye izinsiz giriş suçuyla ilgili.
O yazılım çok saçma bir hata verdi.
Yok artık. Bu doğru olamaz.
Lise üniformalı bir öğrenci.
1987'de doğduğunu iddia edip duruyor.
Efendim, siz de 1987'de, tavşan yılında doğdunuz.
Evet, doğru.
Belki de biri rakamları yanlış girdi.
Fakat veri tabanımıza göre o, 2005 yılında ölmüş.
Saçmalıyorsun. Azar işitmek mi istiyorsun?
Kaçmış serseri.
Gidip onu yakalayacağım.
Bu çok tuhaf.
Bekle.
SEONG HAE-SEONG CHUNGHO LİSESİ
Hae-seong?
Beni tanıyor musunuz?
Evet, ben Hae-seong. Ben Seong Hae-seong.
Beni tanıyorsunuz, değil mi? Nereden tanıyorsunuz?
Sesin bile onunkinin aynısı.
- İyi misiniz, memur bey? - Hayır. Yaklaşma.
Shin Ho-bang mi? Birinci sınıftan Ho-bang mi?
Lakabın Anpanman'di. Bu sen misin?
Ho-bang.
- Yaklaşma. - Benim, Hae-seong.
Yaklaşma! Uzak dur benden.
Ho-bang, neler olduğunu anlatır mısın?
Tanrım.
Ho-bang. Ho-bang, uyan.
Ho-bang!
Jung-won!
Ne yapıyorsun şu an? Sebzelerle oynaşıyor musun?
Elini çabuk tut, tamam mı?
Tamam şef. Affedersiniz.
Jung-won.
Seni görmeye gelen iki adam var.
- İki adam mı? - Evet.
Sun-ji, onlara bugün beni görmediğini söyle.
Ne yapayım?
TAVUK KIZARTMA KARIŞIMI
Buradan kaçmaya çalışacağını söylemedim mi sana?
O yüzden benden öğreneceklerin var.
Patron, sen harikasın.
Nereden bildiniz...
İyi misiniz?
Evet.
Teşekkürler.
Bayan Jung Jung-won?
- Evet. - Niye telefonunuzu kapattınız?
Telefonunuzu hep açık tutup ben aradığımda açmanızı söylemedim mi?
Bilerek açmazlık etmedim.
Çantamı otobüste unuttum.
Telefonum o çantadaydı.
Tanrım, niye bu Jung-won olmak zorunda?
Size borcumu ödeyebilmek için buradaki mesaimden sonra
bir şarap barında yarı zamanlı mutfak elemanı olarak bile çalıştım
ama o barın sahibi paramı vermeden kaçtı.
Ciddiyim.
Öyle bile olsa, üç ay geciktiremezsin.
Sana bir ders vereyim mi?
Cidden çok üzgünüm.
Mümkün olan en kısa sürede ödeyeceğim.
Ne yapıyorsun? Düz dursana!
Cidden tuhaf birisin.
Bu yüzden borçtan kurtulamıyorsun.
Dinle.
Bana son üç ayın faizini gönder.
Göndermezsen evine taşınır ve orada rahatıma bakarım.
Bu serseri nereye gitti?
DIŞ HATLAR GİDİŞ
Merhaba, bugün nereye uçuyorsunuz?
Paris.
Sanırım Min-jun şu an uçakta olmalı.
Bravo ona. Kıskandım!
Min-jun Paris'te tecrübe kazanıp
iki yıl sonra Kore'ye dönünce muhtemelen
ülkenin en iyi şefi olur.
Kan kardeşi olsak da elimde değil, onu kıskanıyorum.
Her neyse, bugün Min-jun'un yerini aldığım ilk günümdü.
Bence sizin yardımınız sayesinde her şey pürüzsüz geçti.
Çok çalıştığınız için teşekkürler. Kendimizi alkışlayalım.
Bacaklarım çok acıyor.
O adam...
- Güzel mi? - Evet, güzel.
Jung-won'un çalıştığı restoranın sahibi.
O niye burada?
Aman tanrım.
İnanamıyorum. Bu çok büyük bir olay.
Bayım.
Selam.
Evine geleyim dedim çünkü telefonun kapalıydı.
Adresini personellerin adres defterinden aldım.
Şey, şu an telefonum yok.
Bu arada, niye geldiniz Bay Cha?
Paris'te olmanız gerekmiyor mu?
Gitmekten vazgeçtim.
Nasıl?
Niye?
Gidemedim çünkü tedirgin ve endişeliydim.
O yüzden kalmaya karar verdim.
Tabii, restoran yüzünden.
Uzakta olunca merak edersiniz herhâlde.
Doğru. O yüzden senin daha iyi iş çıkarman lazım.
Hiç kendini geliştirmedin.
Yeteneğin olmasa bile şimdiye dek kendini geliştirmiş olman gerekmez mi?
Üzgünüm şef.
İçeri gir. Yarın restoranda görüşürüz.
Tamam.
Pardon?
Jin-ju.
Harika.
Jung-won.
Ne?
Bundan sonra çok dikkatli olman lazım Jung-won.
Piyangoyu kazandın diyebiliriz.
Patronun az önce sana evlenme teklifi etti sayılır.
Daha başarılı olacağı bir geleceği bırakıp sana geldi.
Çok havalı biri olduğunu söylemeliyim.
- Jin-ju! - Ne?
Öyle bir şey değildi. Uyanır mısın artık?
Uyanması gereken sensin.
Sana olan hislerini ilan etti.
Senin için endişelendiğinden Paris'e gidemediğini söyledi.
Bu çılgıncaydı. Hatta çok şık görünüyordu.
Chungho'ya gitmem gerek.
Niye oraya gitmen gerekiyor?
Öğleden sonra gitmedin mi?
Onlarla karşılaşmamanı sağlamak
benim için ne kadar zordu, haberin var mı?
Çantamı otobüste unuttum.
Sana inanamıyorum.
Fakat Chungho'da ne işi var?
Bir yanlış anlaşılma olmuş ve çantayı Chungho'ya göndermişler.
Buraya telefonun kapalı olduğu için merak edip geldim.
Ara sıra evini temizlesene.
Bu dağınıklık ne böyle?
Öğleden sonra Chungho'da Hae-seong'u gördüm sanırım.
Jung-won.
Kes şunu artık.
12 yıl oldu.
Çin zodyak döngüsünü bitirdin.
Bu kadarı yeter.
Söylüyorum sadece. Konuşmam da mı yasak artık?
Gece burada kalacaksan beni bekleme.
Her neyse. Patronun sana aşkını itiraf etti.
O konuda mutlaka bir şeyler yap, tamam mı?
Beni duydun mu?
- Jung-won nerede? - Ne?
Jung-won nerede yaşıyor?
İyi mi? Şu an ne yapıyor?
Bilmiyorum.
Görüşmüyoruz.
Neden ki? Niye?
Niye koptunuz?
Hayatta olur öyle şeyler. Üzgünüm.
Tam 12 yıl oldu ama.
Sahiden mi?
Hae-seong,
sen yoksa...
...o günü hatırlamıyor musun?
Hatırlamaz mıyım, her şeyi hatırlıyorum.
Öyle mi?
Ne hatırlıyorsun?
Pekâlâ.
Tanrım, bu harika.
Tamam.
Her şey hazır.
İşte.
Haydi, çocuklar, yemeğe!
Tofu yahnisi leziz görünmüyor mu?
Evet, öyle. Çok iyi pişirmişsin.
Bu cumartesi taze turplu kimchi yapmayı düşünüyorum nine.
Yapalım.
Börek restoranını kapatıp taze turp alırım.
Birlikte yapsak ya?
Yapalım.
Ben okula gidiyorum.
Olmaz.
Kahvaltını etmedin. Nereye gidiyorsun?
Kahvaltını bitirmeden gidemezsin.
- İşte böyle. - Otur.
Otur.
Çok söyleniyorsun.
Kahvaltı etmelisin.
Yeong-jun. Hae-cheol. Ne yapıyorsunuz? Haydi, kahvaltı edelim.
- Hae-seong. - Efendim?
Saçımı topla.
- Toplamamı mı istiyorsun? - Evet.
Su-ji'nin saçını topla Yeong-in.
- Ver bana. - Hayır, vermem.
Hae-seong'un yapması lazım.
Niye ki?
Sen yapınca sıkı ve güzel oluyor.
Sahi mi? Öyle diyorsan ben yapmalıyım.
Sen de bana bir öpücük ver.
Haydi ama.
Tamam. Gel buraya. Saçını toplayayım.
Hong Na-ra'yı öpeceğim Hae-seong.
Dinle Hae-cheol, bu gece yatarken konuşuruz bu konuyu.
Sorun değil.
Kafenin arkasında benimle buluşmasını isteyeceğim
ve ona hislerimi anlatacağım. Sonra da...
...onu öpeceğim.
Söylemeden öpme.
Kızlar bundan hoşlanmaz.
Niye sabah sabah bu utanç verici konudan bahsediyorsunuz?
Doğru diyor. Su-ji, git kahvaltını et.
Tamam.
Her neyse. Hae-cheol, kızları rahatsız etme, tamam mı?
Öğretmenin senin yüzünden beni okula çağırmasın.
Dediğimi anlıyorsun, değil mi?
Anladım.
Tamam.
Yeong-jun nerede? Neden yemiyorsun, Yeong-jun?
O sabah erkenden okula gitti.
Çok çalışıyor. Hasta olacak.
Dün gece de geç geldi sanırım.
Vah vah.
Sence sınıf birincisi Yeong-jun doktor olmayacak mı?
Tabii ki olacak.
Aynen.
Jung-won geldi.
Bugün erken geldi.
Kızlar, erkeklerin onları habersiz öpmesinden hoşlanmaz.
Amanın. Ne utanç verici!
Öyle değil mi büyükanne?
Evet, öyle.
Utanç verici.
Haydi. Yiyin.
Hae-seong, doğum günün kutlu olsun.
Tanrım, tüylerim diken diken oldu.
Selam, doğum günün kutlu olsun.
Ben kazandım.
Gel buraya.
Bu hiç adil değil seni şapşal. Böyle yapamazsın.
Yumruğun havada beklemeni kim söyledi?
Doğum günün olduğu için bir şey demiyorum.
Bekle.
Kahvaltıda ne yedin?
Tofu yahnisi ve kızarmış sosis yedim.
Tanrım, doğum günü olduğunu bile bilmiyor.
Yemekleri sen mi yaptın?
Tabii ki ben yaptım ve yapmalıyım da. Ben geleceği parlak bir aşçıyım.
Muhteşem oldular.
Büyükannem ve çocuklar şahane olduğunu söyledi.
Eminim lezzetlidir.
O nedir?
Yeong-jun için.
Kahvaltı etmeden okula gitmiş.
Yeong-jun ailenizin odak noktası sanki.
Sınıf birincisi o.
Seneye son yılı. Onunla ilgilenmeliyim.
Bu yıl da senin son yılın.
Ne düşünüyorsun Jung-won?
Ne hakkında?
Bugünlerde insanlar ilk öpüşmelerini epey erken yaşıyorlar.
Çok edepsizsin.
Hae-seong!
Seong Hae-seong!
Ho-bang!
Tanrım, çok sıcak.
- Jung-won mu o? - Evet.
- Haydi, gidelim. - Pekâlâ.
Üniversite sınavına girmeyecek misin?
Hayır. İstediğim gastronomi okulunu seçtim bile.
Niye girmiyorsun? Notların yeterli.
Hukuk okumak istediğini söylüyordun.
Nihayet mesleğimi buldum.
Yemek yapmaya bayılıyorum.
Yalancı.
Eğitim harcını ödeyemeyeceğin için üniversiteye gitmiyorsun.
Onlar da harcı düşünmesinler diye
kardeşlerine destek olmak istiyorsun.
Senin hayatının önemi yok mu?
İleride pişman olmaz mısın sence?
Gastronomi okuluna başka çarem olmadığı için gitmiyorum.
Yeni bir hayalim var.
Büyük bir restoran açacağım.
Büyük bir restoran açacağım ki büyükannem ve çocukların
güzel bir hayatı olsun.
Sen de gelmelisin Jung-won. Sana bol bol bedava yemek veririm.
O restorana gelmem.
Merhaba Jung-won.
Merhaba Dong-hyeon.
- Birini mi bekliyorsun? - Ne?
Hayır.
Bekle. Jung-won, sanat dersinin sınıf başkanıyla birlikte.
Sınıf başkanı mı?
Jung-won'la aynı sanat dersine gidiyor.
Bilmiyor muydu?
Onu tanımalı mıyım?
Güzel bir restoran buldum. Birlikte gitsek ya?
Bak, aynı sanat dersine giden arkadaşlarımdan duydum.
Duyduğuma göre Jung-won'dan hoşlanıyormuş.
Ondan çok hoşlanıyor.
Tatlı bir çift oluyorlar. Fena biri değil.
Gitmem gerek. Ho-bang gitmeli.
- Gidiyorum. - Tamam, hoşça kal.
Görüşürüz.
Sanat dersindeki resimlerine odaklan.
Hâlâ buradasın.
Bugün sanat dersine girmeyeceğim.
İşe gidecek misin?
Gitmek zorundayım.
Önce Yeong-jun'un sınıfına gitmeliyim. Ben gidiyorum.
Nesi var böyle?
Baksana Su-ho.
Yeong-jun içeride mi? Seong Yeong-jun.
Ben ağabeyiyim.
Evet, biliyorum.
Yeong-jun şu an...
Bir şey mi oldu ona?
Yeong-jun.
Bakayım. Yüzünü göster bana.
Kim yaptı bunu sana?
Kim?
Söyle bana.
Duydum ki bir kavga olmamış.
Seni dövmüşler.
Kim dövdü seni böle? Söyle bana.
Sorun çıkarmak istemiyorum.
Sınava çalışmam gerek. Beni yalnız bırak şimdi.
Bana bak velet.
Dayak yemişsin. Ağabeyin olarak bunu nasıl görmezden gelebilirim?
Bunu kim yaptı sana?
Büyük ağabey gibi görünmek için mi böyle davranıyorsun?
Bak Yeong-jun.
Evet.
Bu, sen benim ağabeyimsin diye oldu.
Başka bir sebebi yok. Senin kardeşinim diye dayak yedim.
Sen benim ağabeyimsin diye.
Senin yüzünden! Hepsi senin suçun.
Şimdi oldu mu?
DOĞUM GÜNÜ - HAE-SEONG
Hey!
Şuna bak.
Sen.
Yang Gyeong-cheol.
- Hae-seong! - Ayrılın!
Hae-seong.
Gel buraya.
Seni adi. Niye kardeşime bunu yaptın?
- Sana gününü göstereceğim! - Sakinleş.
Hae-seong.
Uzun zaman önce böyle olmalıydın.
Ne oldu? Kardeşin dayak yedi diye mi sinirlendin?
Seni adi. Öldüreceğim seni!
- Yapma. - Bırak!
İşte aynen böyle, seni adi.
Birçok kez sana rest çektim ama benden kaçıp durdun.
Bu okulun en iyi dövüşçüsü senmişsin.
Yeni geldiğim için pek bilmiyorum.
Öyle mi? Öyleyse ben sana öğreteyim.
- Niye önceden yapmadın bunu? - Dur, yapma.
- Kardeşin için üzgünüm. - Hae-seong, dur.
- Hey, gel buraya. - Ağabeyi yüzünden dayak yedi.
Dinle, kardeşin...
Adil olmadığını düşünmüş olmalı. Ağladı.
Duydum ki siz aslında kardeş değilmişsiniz.
Sen...
- Bugün cidden öldüreceğim seni! - Yapma bunu.
- Bırakın! Bırakın beni! - Hae-seong, lütfen.
Gel buraya.
Peki, harika. Tarih belirleyelim.
Bırakın dedim!
Geçen yılki kavgan yüzünden uzaklaştırma aldın.
Seni kışkırtsa bile görmezden gel.
Yaz tatiline az kaldı. Ondan sonra da mezun olacağız.
Yeong-jun'a vurduğu için sinirlendim.
Tanrım, bunu düşününce ben de deliye dönüyorum.
Tam bir serseri.
Çok kızgınım.
Bu konuda bir şey yapmalıyım. Gidip onun saçını çekeceğim
ve onun şeyine sert bir tekme atıp onu kısır bırakacağım.
O serseriye gününü göstereceğim.
Pekâlâ. Kavga etmeyeceğim. Ondan uzak duracağım.
Ciddi mi söylüyorsun?
- Evet. - Bana söz vermen gerek.
Tamam.
Bugün sanat dersine girmeyeceğim.
Yarı zamanlı mı çalışacaksın?
Evet, elbette.
Bu ne kadar?
Çok üzgünüm.
Ne yapabilirsin ki? Acil bir aile meselesi dedin.
Git sen.
Tamam.
Yarın iki kat daha çok çalışırım.
Pekâlâ. Haydi.
Deok Ho'ya dışarı gelmesini söylemeliyim.
Patron.
- Kısa bir arama yapabilir miyim? - Tabii.
HAE-SEONG
Alo?
Selam.
Benim.
Sen misin Hae-seong?
Bugün işe gitmiyorum.
Senin evine geliyorum.
Ne? Şimdi mi geliyorsun?
Niye?
Öyle işte.
- Şimdi çıkıyorum. - Dur, bekle.
Öyleyse bana bir iyilik yap.
Ben...
Cüzdanımı okuldaki sanat sınıfında unuttum.
Benim için onu alır mısın?
Yarın okula erken gidip alabilirsin.
Cüzdanım yarın okuldan önce lazım.
Yolunun üzerinde zaten.
Tamam, alacağım.
Sınıfta oturduğun yer.
Orada bıraktın, değil mi?
Evet. Ve senin evinde buluşalım.
Cüzdanımı sizin eve getir.
Birazdan görüşürüz. Hoşça kal.
Pekâlâ.
Hae-seong buraya mı geliyor, Jung-won?
Çizimim henüz bitmedi.
Merak etme. Bitirelim diye biraz zaman kazandım.
Çabuk olalım.
14 HAZİRAN 2005, BULUTLU
Geldim.
Tanrım, Jung-won, bu inanılmaz.
Cüzdanını başka yerde unutmuş, burada unuttuğunu sanıyor.
Bu yüzden bana ihtiyacı var.
Yang Gyeong-cheol.
Yang Gyeong-cheol, uyan! Yang Gyeong-cheol!
Ben ambulansı arayacağım. Birkaç dakika burada bekle.
Birazdan geleceğim, tamam mı?
Dayanman gerek.
Hae-seong şimdiye dek gelmeliydi. Niye hâlâ gelmedi?
Birazdan evde olacak. Haydi, ışıkları kapatıp bekleyelim.
Kulağa eğlenceli geliyor.
- Ben kapatırım. - Tamam.
Sessiz olun. Geldi.
Geldi.
- İyi ki doğdun! - İyi ki doğdun!
İYİ Kİ DOĞDUN
Kimse yoksa kapı kendi kendine mi açıldı?
Rüzgârdan açılmış olmalı.
O sırada Hae-seong ölmüştü.
Sonradan fark ettim ki
o gece kapıyı açan rüzgâr değilmiş.
O muhtemelen Hae-seong'du.
Alt yazı çevirmeni: Tunç Uzgör